170. ကျွန်ုပ်သည် မိတ်ဆွေတွေ့ပြီကျူး

Verse 1

ကျွန်ုပ်တွေ့ပြီ မိတ်ဆွေတွေ့ပြီ၊ မသိမီ ချစ်တော်မူ၏၊

မေတ္တာတော်ကြိုးနှင့် သွေးဆောင်သည်၊

ထိုကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ဆောင်၏၊

ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးကို ပတ်စည်း၊ ဘယ်သူမှ မဖြည်နိုင်ပြီ၊

ကိုယ်တော်အကျွန်ုပ်အား ပိုင်သ၊ အစဉ်မပြတ် ထာဝရ။

Verse 1

ကျွန်ုပ်တွေ့ပြီ မိတ်ဆွေတွေ့ပြီ၊ ကယ်ရန်သေခံ သွေးသွန်း၏၊

အသက်ရေကို ပေးသည်အပြင်၊ ကိုယ်တော်တိုင်ကို ပေးမူလျှင်၊

ကျွန်ုပ်ပိုင်ရာ ဘာမျှမရှိ၊ ကိုယ်တော်နှင့်သာ ဆိုင်သတည်း၊

နှလုံးခွန်အား အသက်ဉစ္စာ၊ ကိုယ်တော်စဉ်လျှင် ပိုင်မူပါ။

Verse 2

ကျွန်ုပ်တွေ့ပြီ မိတ်ဆွေတွေ့ပြီ၊ ဘုန်းတန်ခိုးလုံးစုံရှိသည်၊

ကောင်းကင်လမ်းကို လျှောက်သွားစဉ်ခါ၊

အိမ်တော်သို့ ပို့မည်မှန်ပါ၊

ထာဝရ ဘုန်းတော်ရပ်ဝေးမှ အားပေးလျက် ထွန်းတောက်နေပါ၊

ယခုစောင့်လျက် လုပ်ဆောင်၊ တိုက်နေ၊ နောက်နောင် ငြိမ်သက်စံရချေ။

Verse 3

ကျွန်ုပ်တွေ့ပြီ မိတ်ဆွေတွေ့ပြီ၊ ကြင်နာချစ်ခင် သိမ်မွေ့သည်၊

အကြံပေးလမ်းပြရန် စွမ်းပေ၊ ကွယ်ကာရန် တန်ခိုးကြီးလေ၊

ထိုမျှချစ်သော အရှင်ထံမှ၊ ခွဲနိုင်တန်ခိုးမရှိပါ၊

အသက်သေခြင်း ငရဲ လောကဘယ်ရာမျှ မခွဲနိုင်ကြ။