124. လက်ဝါးကပ်တိုင်တော်ကြည့်၍ အံ့ဩဖွယ်ရာကျူး

Verse 1

ဘုန်းကြီးဘုရင်အသက်စွန့်သော လက်ဝါးကပ်တိုင် ကျွန်ုပ်မြင်လျှင်၊

အကျိုးစီးပွား၊ အရှုံးခေါ်ဝေါ်၊ မာနအကုန် ပယ်ရှားရာထင်။

Verse 1

ခရစ်တော်ကားတိုင်မှ တပါး ကျွန်ုပ် ဝါကြွားရာလျင်း မရှိ၊

ပျော်မွေ့စရာ အနတ္တများ၊ အကုန်အစင် ငါစွန့်ပယ်၏။

Verse 2

ကြည့်လော့လက်ခြေ၊ နံဘေး၊ ခေါင်းတော်၊

ဒုက္ခမေတ္တာ ရောလျက်ယိုစီး၊

ဤသို့တခါ တွေ့ဖူးသလော၊ ဆူးဉီးရစ်တော် မတုနိုင်ပြီ။

Verse 3

သစ်တိုင်ပေါ်မှာ အလောင်းတော်သည်၊

ကိုယ်သွေးနှင့် လူးသည်ကို ထောက်လျှင်၊

ကျွန်ုပ်လောကမှ စုတေ့၏၊ ၌လောကမှ စုတေ့အစဉ်။

Verse 4

စကြာဝဠာလှူနိုင်သော်ကား၊ ဒါနမထိုက်တန်နေအံ့လေ၊

မေတ္တာတော်မြတ် အောက်မေ့သောခါ၊ အသက်ဝိညာဉ် ဆက်ကပ်မှပေ။