292. ကိုယ်တော်၌ ဝမ်းမြောက်လော့ကျူး

Verse 1

စိတ်နှလုံး ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၊

ကိုယ်တော်မြတ်၌ ဝမ်းမြောက်ကြလေ၊

ကိုယ်တော်မြတ်ကို ယုံကြည်သူတို့၊

ဝမ်းနည်းပူပန်ခြင်း ပယ်ရှောင်ချေ။

Chorus 1

ဝမ်းမြောက်၊ ဝမ်းမြောက် ကိုယ်တော်မြတ်၌ ဝမ်းမြောက်ကြလေ၊

ဝမ်းမြောက်၊ ဝမ်းမြောက် ကိုယ်တော်မြတ်၌ ဝမ်းမြောက်ကြလေ။

Verse 2

ဝမ်းမြောက်ကြလော့ ကိုယ်တော်မြတ်သည်

မြေပေါ် ကောင်းကင်ထက် အုပ်စိုး၏၊

နှုတ်ကပတ်တော်မြတ်အားဖြင့်၊ သာအုပ်စိုးစီရင် ကယ်တင်မူလာ။

Chorus 3

ဝမ်းမြောက်၊ ဝမ်းမြောက် ကိုယ်တော်မြတ်၌ ဝမ်းမြောက်ကြလေ၊

ဝမ်းမြောက်၊ ဝမ်းမြောက် ကိုယ်တော်မြတ်၌ ဝမ်းမြောက်ကြလေ။

Verse 4

အမှန်ဖို့ရာ စစ်တိုက်သောခါ၊ မာရ်နတ်သည် အောင်မြင်လုသော်လည်း၊

ကိုယ်တော်မြတ်၏ စစ်ဗိုလ်ပါများ၊ ရန်သူတို့ထက်များ လှသတည်း။

Chorus 5

ဝမ်းမြောက်၊ ဝမ်းမြောက် ကိုယ်တော်မြတ်၌ ဝမ်းမြောက်ကြလေ၊

ဝမ်းမြောက်၊ ဝမ်းမြောက် ကိုယ်တော်မြတ်၌ ဝမ်းမြောက်ကြလေ။

Verse 6

နေ့ချိန်မှောင်မိုက် ဝိုင်းဝန်းသဖြင့်၊

ညချိန် မိုးတိမ်ဖုံး အုပ်သော်လည်း၊

သင့်ဝိညာဉ် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့်ကင်း၊

ဘေးရန်လွန်သည်တိုင်အောင်ယုံရမည်။

Chorus 7

ဝမ်းမြောက်၊ ဝမ်းမြောက် ကိုယ်တော်မြတ်၌ ဝမ်းမြောက်ကြလေ၊

ဝမ်းမြောက်၊ ဝမ်းမြောက် ကိုယ်တော်မြတ်၌ ဝမ်းမြောက်ကြလေ။

Verse 8

ကိုယ်တော်မြတ်၌ ဝမ်းမြောက်အေးကျူး၊ ချီးမွမ်းထောမနာ ပြုကြလေ၊

တူရိယာမျိုးမျိုးနှင့်အေးကူး၊ ဟာလေလုယသီချင်းဆိုချေ။

Chorus 9

ဝမ်းမြောက်၊ ဝမ်းမြောက် ကိုယ်တော်မြတ်၌ ဝမ်းမြောက်ကြလေ၊

ဝမ်းမြောက်၊ ဝမ်းမြောက် ကိုယ်တော်မြတ်၌ ဝမ်းမြောက်ကြလေ။