393. ရွှေပြည်တော်ကျူး

Verse 1

သန့်စင်သုခ တည်မြဲနေရာ၊ ရွှေပြည်တော် ကောင်းကင်ရှိ၊

ညဉ့်လျှင် ကင်းလေ၊ နေထွန်းလျက်သာ၊ သန့်ရှင်းသူ စိုးစံ၏၊

သက်စမ်းရေသည် စဉ်စီးနေသည်၊ ပန်းပွင့်မနွမ်းမကြွေ၊

သေခြင်းမြစ်ငယ်၊ ထိုသာယာပြည်၊ ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ခြားနား။

Verse 1

ထိုမြစ်တစ်ဘက်၊ စိမ်းလန်းလယ်ယာ၊ နှစ်မြို့ဖွယ်မြင်ရသည်၊

ယော်ဒန်ခြားသော ရှေးခါနာန်ကား၊ ထိုသို့ပင် ဖြစ်သတည်း၊

သာယာတောင့်တဖွယ် မှန်သော်လည်း၊ ထိုမြစ်ကို ကူးခြင်းငှာ၊

လူတို့ မရဲ၊ ကြောက်ရွံ့လှသည်၊ ကမ်းနား၌ တုန်နေကြ။

Verse 2

ဪငါတို့၌ ယုံမှားစိတ်များ ရှင်းရှင်း ပယ်ရှားသဖြင့်၊

ထိုခါနာန်ပြည်၊ ငါတို့်လိုရာ၊ ကြည်လင်စွာ မြင်ရလျှင်၊

မောရှေ ကဲ့သို့ တောင်ထိပ်ပေါ်က မြင်ခင်းကို ရှုရသော်၊

ယော်ဒန်လှိုင်းအေး သေခြင်းမြစ်ကား၊ ငါတို့ ကြောက်လန့်ရလော။

အာမင်။